Bjóða Tinu K Jakobsen í ólavsøkuskrúgonguna

So upprann dagurin, mánadagurin 8. mars sum fyri mítt viðkomandi byrjaði væl. Vit vaknaðu øll úr svøvni glað og drongirnir óti fróir sínar amerisku morgunmatarringar søtaðar við hunangi og føroyska lættimjólk afturvið. Babba fór beina leið til arbeiðis og var fyrsti maður (menniskja) á stovninum og tendraði kaffimaskinuna. Tá næsti maður (menniskja) møtti fegnaðist hon um nýkókað kaffi. Tað gekk skomm stund so var húsavarðafrøðingurin á gátt. Flagg okkara Merkið, bar hann í kneppinum og smeyg hann sær útum at heysa flaggið í húnarhátt. Vit spurdu hvat var á vási nú vit vóru vitni til ein hátíðardag. Jú tað var 8. mars, altjóða kvinnudagur og tí skuldi tað almenna flagga í fullari stong.

Flagglógin sigur nær tað almenna skal flagga, men allarhelst er ein feilur í hesi lóg. Vit flagga fyri teimum kongaligu, fyri gud og jesus, flagga fyri norðurlendsku tjóðdøgunum, enntá tí samiska. Vit flagga eisini fyri ST, arbeiðaranum, teimum sjólætnu og kvinnunum. Fyri nakrar flaggdagar er ískoytisorð sett í klombrir (á hálvari stong) og tað er allarhelst ein feilur at tað almenna ikki flaggar í klombrum 8. mars. Ella kanska hugsar tað almenna at tað er í lagi at flagga fyri kvinnum ein dag um árið, restina av árinum eiga mennirnir.

Men kanska vit skuldu, eftirsum eg eri maður, hugt eitt sindur til mennirnar 8. mars eisini. Tað er soleiðis, at tað dagliga fer fram ein diskriminering av monnum. Ein diskriminering, sum tað almenna kundi gjørt nakað við, uttan at tað kostar nakað stórvegis í pengum. Dag og dagliga møta tey ungu at nema sær lærdóm á hægri undirvísingarstaðið. Tey gerast bachelors (gamlir dreingir) og fara út í samfelagið at gera heimsins mest týdningarmikla starv. Tey fara inn á skúlarnar, dagstovnarnar, á sjúkrahúsið og eru um tey sum hava serligan tørv. Vit tosa um tey sum uppdraga okkara børn, eru um tey sjúku og gomlu. Tey sum Kaj Leo plagar at tosa um, fyriuttan Bóndarnir sjálvandi.  Setti meg at telja upp fyrr í dag hvussu kynsbýtið var millum tey lesandi á Føroya Læraraskúla. Fordómar ella ei, nærum øll sum lesa námsfrøði eru kvinnur. Ein stórur partur av teimum sum lesa til lærara verða lærarinnur. Støðan á sjúkrarøktarfrøðiskúlanum er neyvan betur. Onki næmingayvirlit er, men á starvsfólkalistanum eru bert kvinnur. 100% sjúkraSYSTIR og 100% fiasko.

Eg havi sjálvur verði vitni til at synirnir hjá mær eru blivin 4 og 2 ár. Teir hava verði á føðideildini, vøggustovu og barnagarði. Framvegis hava teir ikki møtt einum mannligum starvsfólki á síni lívsleið. Men sjálvandi vita teir hvat menn gera, teir eru politiskar allir bandin, fyriuttan teir sum eru røvarir. Eg havi sum so onki ímóti at teir ganga á stovnum har bert kvinnur starvast, vildi tó trúð at stovnurin, bæði sum arbeiðspláss og verustað hjá børnum, vildi havt gagn av tí fjølbroytni tað er at størri javnstøða er.

Tað er so, at Javnstøðunevndin kann gera nakað við málið. Hon kann fyri tað fyrsta eggja skúlunum at gera nakað við hetta at bert kvinnur søkja inn á áðurnevndu útbúgvingar. Javnstøðunevndin hevur enntá víðar lógarheimildir at loyva diskriminering, tá tað gagnar javnstøðuni, og eg haldi absolutt, at javnstøðunevndin og Fróðskaparsetrið skuldi tikið stig til, at tað var gjørt eitt slíkt átak í nærmastu framtíð. Bæði lýsingarherferðir og upptøkutreytir kunnu verða rættaðar móti at fleiri menn sleppa inn enn kvinnur. Hetta vildi eg ynskt var avdúkað 8. mars 2010.

Í 100 ár hava kvinnurnar kempa, úrslitið er sum sagt at teir hava fingið ein flaggdag. Men tað almenna kundi gjørt meira. Løgtingið kundi valt at víst á, at teir taka kvinnustríðið í álvara og teir virða tað arbeiði sum higartil er gjørt. Hvørt ár er skrúgonga úr Løgtinginum oman í Dómkirkjuna. Góðan tíma seinni verður spáka hinvegin. Tað er Stýrisskipanarlógin sum krevur at henda skrúgonga skal gangast. (§10, stk. 2) Í paragraffini sæst at løgtinsfólk, landstýrisumboð og embætismenniskju ganga hesa skrúgongd og tað er formaðurin sum avgerð hvørji embætismenniskju kunnu sleppa at ganga við. Í ár 2000 spákaðu 71 fólk í hesi skrúgongu. 43 av teimum vóru politikarir og hægstu embætisfólk í statsvøldunum. Tað vóru 5 embætisfólk við og tilsamans 8 kvinnur. Men so vóru eisini 28 menn í kjóla við, so tað var javnstøða í skrúgongini. Nei faktist vóru ikki øll 28 í kjóla, tí í 2000 var hátíðarhildið at tað vóru 1000 ár síðani Sigmundur Brestissonur við norskari dialekt bað Trónd velja millum kristna trúgv ella at missa høvdið. Tróndur valdi trúnna og so misti Sigmund høvdið nakað seinni. Aftur til skrúgonguna. Løgtingsformaðurin hevði valt, í samband við 1000 ára haldið, at bjóða samkomuleiðarum við eisini. Hetta gjørdi at umboð fyri hvítusunnusamkomuna, adventisasamkomuna, katolikkarnar og frelsunarherðin fingu tann heiður at tey sluppu at ganga við í skrúgonguni. Henda sama heiður eigur Hergeir Nielsen at bjóða kvinnurørslunum nú tær hava stríðst í 100 ár. Eg gleði meg at síggja Tinu K Jakobsen í skrúgonguni á ólavsøku.

Svara

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Broyt )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Broyt )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Broyt )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Broyt )

Connecting to %s